به زوجه راجع است . قوله : و سفره مطلقا : ضمير در [ سفره ] به زوج راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اينست كه وجوب قسم را بعد از شروع به آن واجب بدانيم نه پيش از آن همانطوريكه شيخ طوسى ( ره ) قائل است يا همچون مشهور بطور مطلق واجب بدانيم . قوله : مع استصحابه لاحديهنّ : ضمير مجرورى در [ لاستصحابه ] به زوج عود مىكند و ضمير جمع در [ احديهنّ ] به زوجات عائد است . قوله : او على القول بوجوبه مطلقا : عطفست به [ مطلقا ] و مقصود از اين رأى مشهور مىباشد و ضمير در [ وجوبه ] به قسم راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] اينست كه وجوب مقيّد به ابتداء به قسم و عدم آن نباشد . مؤلف گويد : عبارت شارح ( ره ) را اينطور كه معنا نموديم طبق فرموده مرحوم سلطان العلماء در حاشيه مىباشد ولى به نظر قاصر حقير اگر عبارت را به نحو ديگر معنا كنيم شايد بهتر باشد و براى روشن شدن معنا يك بار ديگر معناى مرحوم سلطان را نقل نموده و نقطه ضعف آن را تذكر داده آنگاه معنائى كه به نظر ما بهتر مىآيد مىنگاريم : عبارت شارح ( ره ) كه محل صحبت است اين فقره مىباشد : اى سفره مطلقا مع استصحابه لاحديهنّ او على القول بوجوبه مطلقا فانّه لا يقضى للمتخلّفات . مرحوم سلطان فرموده :